Laat voor het eten

Weggeslagen weg langs de Thur.

Jullie hebben dit keer langer op iets nieuws moeten wachten, beste lezers. Bedankt voor jullie geduld. De afgelopen tijd stonden m’n opdrachten en de dingen thuis niet toe dat ik veel aandacht kon hebben voor de schrijverij. Er moest betaalde arbeid verricht worden en ik heb een half weekend geslapen. Lees verder →

Sequoia bij Fisibach.

In het verhaal van m’n tocht naar Rome ben ik bijna aan het eind van m’n Zwitserse west-oost traverse. Die deed ik op dag 8, die nu te lezen is. Lees verder →

Drielandenbrug over de Rijn, vlakbij Basel.

De zevende dag van m’n tocht naar Rome is nu te lezen. “Wat een dag” zeg ik weleens wanneer ik ’s avonds aankom en terugkijk op wat ik allemaal ben tegengekomen. Dag 7 was beslist zo’n dag. Lees verder →

Op weg naar de Col du Donon.

Een kort bericht, beste lezers. De bespiegelingen hebben me niet losgelaten, zeker niet in deze Kerstdagen, maar ik heb niet de rust gehad ze op te schrijven. Daarom ik elk geval: dag 6 van de tocht naar Rome staat erop. De dag van Gondrexange naar Turckheim, een dag met het avontuur van de Vogezen. Lees verder →

Veerpont Wageningen – Randwijk over de Nederrijn.

Dag 5 van m’n tocht naar Rome staat erop. Een dag door regen en Frankenland. Nat en droog, afwisselend en eentonig, golvend en vlak, alleen en samen. Een fijne fietsdag, met veel water. Lees verder →

Een herfstige Den Treek, op een fietsrondje afgelopen maandag.

Toen ik afgelopen weken bezig was met het kiezen en bestellen van een nieuwe slaapzak (die zich wat meer thuisvoelt in winternachten en niet tegelijkertijd m’n hele achterdrager in beslag neemt) ontdekte ik dat m’n pagina over slaapzakken niet meer up-to-date was. Omdat fietsers ook moeten slapen en deze pagina’s niet alleen over fietsverhalen gaan heb ik het Rome-verhaal heel even on hold gezet en de slaapzak-pagina aangevuld en herschreven. Lees verder →

Voie verte (fietspad) tussen Elzange en Inglange, Frankrijk.

Het verhaal van m’n tocht naar Rome, afgelopen juli, is een stap en een dag verder. Dag 4 is nu te lezen. Een dag die begon met de tijd nemen, met Aral-koffie en met een prachtig stuk langs Our en Sûre. Een dag die vervolgens de Schwarze Ernz volgde door Klein Luxemburgs-Zwitserland (ja, ik doe voorzichtig), over de bult van Junglinster ging en afdaalde naar de Moezel. Ik ben heel nat geworden die 5e juli, maar aan afwisseling en fietsmoreel geen gebrek. Met het oversteken van de Moezel gaat de tocht veranderen. M’n herinneringen aan de route heb ik in Junglinster achtergelaten, m’n blik wordt onbevangener, de wegen onbekend. Lees verder →

Afdaling naar Sourbrodt, aan de zuidkant van de Hoge Venen.

Het heeft erg lang geduurd, excuus beste lezer, voordat dag 3 van m’n tocht naar Rome erop stond. Die is nu te lezen. Dit jaar is oktober voor mij een uitzonderlijk drukke maand. Ik heb veel werk, het beste probleem dat je als zelfstandige kunt hebben, maar het staat het rustig kunnen schrijven in de weg.  Lees verder →

Muur aan de achterzijde van kasteel Eyneburg, bij Kelmis (België).

Het vergde wat tijd – bedankt voor je geduld, lezer! – maar dag 2 van m’n tocht naar Rome is nu te lezen. Het is me niet gelukt om het bij een paar alinea’s te houden, al schrijvend blijf ik me verbazen over hoeveel indrukken ik op een dag opdoe. Lees verder →

Bij ’t Zwaluwnest In Borkel zet ik voor het eerst deze tocht m’n tent op. Wat een fijne plek.

Het is even stil geweest. Zoals elk jaar eet de opstart eind augustus en begin september veel tijd en aandacht op. Ondertussen is het me niettemin gelukt om dag 1 van m’n tocht naar Rome tot een geschreven einde te brengen. Nu te lezen. Ik houd het hier nu kort, maar wordt vervolgd.