In de overgang van slaap naar wakkerheid hoor ik vogels zingen. In de totale stilte van de slapende woonwijk hoor ik merels zo glashelder als zaten ze op de vensterbank. De lucht is er vol van. Tussen de twee gordijnhelften … Lees verder →

Beste lezers, een kort bericht dit keer. Het is een tijd stil geweest, die stilte wil ik niet langer laten duren. Volgende keer weer een echt bericht, nu beperk ik me tot een aantal updates.

Ineens is het zover: de weken van donkerte, van grijze luchten en kale bomen. Kon ik tien dagen geleden, kijkend naar de takken met oranje bladeren, nog denken ‘in september of mei is het ook wel ‘ns veertien graden’, inmiddels … Lees verder →

Het veer heeft me zojuist overgezet van Lith naar de noordelijke oever van de Maas, waar ik de zuidelijke tak van de Doorbraakdijk volg naar Alphen. Het is bijna negen uur, vier uur na m’n vertrek uit Eindhoven. Op een … Lees verder →

De lage zon tekent schaduwen op het fietspad langs de gravelweg, een bries beweegt de takken van de bomen van de bosrand. Ik kijk uit over een graanveld dat een kilometer verderop België wordt. Ik zet m’n fiets tegen een … Lees verder →

Vogels kwetteren, een gans snatert. De Ångermanälven ruist traag en onverstoorbaar door het beeld. Boven het glinsterende water steken twee oren, een donkere kop en een rug uit. Net als een paar meter daarachter, en daar weer achter. De zwarte … Lees verder →

Het begon met de merels. Op een ijskoude vrijdagmorgen, half februari, toen ik met Elsbeth naar Den Dolder fietste. Bij de allereerste hint van de dageraad hoorde ik ze, meerstemmig en glashelder, solisten in een stille concertzaal. Ze zijn er … Lees verder →

De lucht is ondoorzichtig, het groen van het gras moet hard werken om in de grijsheid stand te houden. In de januarikou die als dun water in de kieren van m’n kleding kruipt loop ik door de voortuin. Uit de … Lees verder →

Het is dinsdagmiddag. Met een leeg yoghurtpak in de hand loop ik naar buiten, naar de kliko met de oranje klep naast het huis. Het is net boven nul, de kou heeft venijn door het vocht dat nog in de … Lees verder →

Ik doe de achterdeur open en sta in het donker van de achtertuin. Het is half zeven in de ochtend en sterrenhelder, met Orion aan de zuidwestelijke hemel.