Foto hierboven: de haven van Göteborg bij een eerder bezoek.
In maart en april 2027 fiets ik, als alles goed gaat, van Amersfoort naar Göteborg en terug. Op deze pagina maak ik je deelgenoot van m’n voorbereiding van de tocht, met op de heenweg een belangrijke rol voor de Jutland fietsroute. Welke eerste indruk heb ik van die route, kijkend naar de kaart, Google street view en de ervaringen van anderen? Volg ik de route zoals beschreven of maak ik eigen aanpassingen? Na het fietsen van de tocht verschijnen hier de links naar het verhaal.
Aanloop
De aanleiding
Om het jaar organiseert RISE (dat je zou kunnen zien als het Zweedse equivalent van TNO, maar dan met een grotere focus op brandveiligheid en de fysieke veiligheid van infrastructuur) een driedaags internationaal symposium over tunnelveiligheid, het ISTSS. Als tunnelaar ben ik er vanaf editie 2010 bij, het is een van de weinige symposia op het vakgebied waarbij de presentatie van nieuwe vakinhoudelijke kennis bovenaan staat. Ik ben meestal een van de weinige delegates die – niet gestuurd door een ingenieursbureau of overheidsorganisatie – alles zelf betaalt, dus investeer ik het liefst in bijscholing. Daarnaast is aangesloten blijven bij het netwerk voor mij als eenmanszaak extra belangrijk, meer dan eens heb ik contacten gelegd waaruit later een opdracht voortkwam. Opgeteld voor mij the place to be, eens in de twee jaar.
Sólfar (The Sun Voyager), sculptuur van Jón Gunnar Árnason aan de kust van Reykjavik.
Het symposium is dit keer van 7-9 april 2027 in Göteborg, aan de Zweedse westkust. Ik fiets ernaar toe, net als in 2023 naar Stavanger. De tussenliggende 2025-editie in Reykjavik was gedenkwaardig, maar ernaar toe fietsen had te veel haken en ogen. Ik zou met de trein naar Hirtshals kunnen gaan, waar de ferry vertrekt. De driedaagse oversteek ademt de ultieme romantiek van het onderweg zijn, maar de aanlegplaats op IJsland is in het uiterste oosten van het eiland, terwijl Reykjavik helemaal in het westen ligt. Daartussen ligt de Ring Road die grotendeels de contouren van het eiland volgt. Als het landschap spectaculair genoeg is, en dat is het beslist, is alleen rechtdoor fietsen aanvaardbaar.
Daar lag de twijfel niet. Wel bij het weer. De logboeken van reddingsdiensten staan vol met avonturiers die thuis bij een glas wijn dachten dat het oversteken van een gletscher op sneakers en in korte broek (of varianten daarop) een goed idee was. Ik heb gekampeerd bij -30 C, gefietst bij kou en sneeuw en tochten gemaakt waarbij ik meerdere dagen zelfvoorzienend moest zijn. Maar ik heb geen ervaring met het fietsen in een IJslandse sneeuwstorm die wegen onbegaanbaar maakt en weggebruikers desoriënteert. En die het fietsen mogelijk ernstig bemoeilijkt. In april is zo’n scenario op IJsland niet gangbaar, maar evenmin onmogelijk. Ik wilde niet in die logboeken terechtkomen, hoezeer het avontuur ook lokte. Ik ben gaan vliegen.
Fietsend naar en van Göteborg is er niets dat m’n vermogens of ervaring te boven gaat. Dat licht staat op groen, m’n voorbereiding kan beginnen.
Het verlangen
De tocht naar Stavanger was groot in m’n beleving en een avontuur om te fietsen. Het verlangen zit diep om zoiets nog eens te doen. Voor een deel moet ik dat temperen, fietsen door een berggebied waar de sneeuw nog een meter hoog ligt zit er niet in. Maar ik fiets wel door een voor mij onbekend stuk Duitsland, steek Jutland – dat ik alleen vanaf de snelweg ken – over en fiets op de terugweg zelfs een paar dagen door Zweden. Ik ben vier weken weg, waarvan ik er ruim drie op de fiets zit. Ik fiets een dikke 2000 kilometer. Slaap op een enkele camping, kampeer wild en in Deense shelters. Krijg eind maart en begin april waarschijnlijk elk denkbaar weertype om m’n oren. Avontuur genoeg om naar te verlangen. Oh yeah.
Voorbereiding
Het plan
Hoe ik naar Göteborg fiets is niet iets waarover ik lang hoef na te denken. Op weg naar Stavanger fietste ik via Lolland, Falster en Sjælland naar de Zweedse westkust, dit keer wil ik een ander deel van Denemarken zien. De route via Schleswig-Holstein en Jylland (Jutland, het Duits-Deense schiereiland dat naar het noorden toe tot aan Göteborg reikt) naar Frederikshavn en van daar met de ferry naar Göteborg heb ik talloze malen op vier, maar nog nooit op twee wielen gereden. Ik ken Jylland zo goed als niet. Als daar ook nog eens een klassieke fietsroute doorheen loopt is de beslissing snel genomen. Het wordt tijd dat ik weer eens een klassieker fiets, een route waarin lezers zich herkennen of die ze zelf willen fietsen. De Jutland fietsroute begint in Emmen, eindigt in Skagen (noordpunt van Jylland) en is (hoofdroute) 910 fietskilometers lang. Dat is niet wat ik fiets. Ik begin bij de voordeur (dat vergt geen ingewikkeld denkwerk) en ga bij Aalborg/Ålborg van de route af richting Frederikshavn, ik verwacht zo’n 1025 kilometer tot Göteborg. Tien dagen, misschien elf als ik bij wijze van rustdag een korte etappe inbouw. Terug ga ik deels door Zweden, Noord-Sjælland, een ander deel van Jylland en Duitsland. Meer kilometers dan op de heenweg, een of twee dagen langer. Opgeteld verwacht ik 22-23 dagen en 2100-2200 kilometer onderweg te zijn, inclusief het ISTSS ben ik vier weken van huis.
Pagina in wording, wordt vervolgd.