Laat voor het eten

Zeeboulevard Saintes-Maries-de-la-Mer.

In het schijnsel van m’n koplamp lichten schuimrandjes wit op. Het geruis dat ze maken, voorbij de grote stenen die de boulevard scheiden van het strand, is het enige geluid in de stille nacht. Lees verder →

Langs het fietspad tussen Den Dolder en Amersfoort.

Even een korte, beste lezers. Weinig tijd, maar ik wil me toch even melden. In de aanloop naar een tocht loop ik op m’n tenen om alles op tijd goed achter te laten, zodat ik straks rustig op m’n fiets zit. Ook al ben ik maar tien dagen weg en draait de wereld ondertussen echt wel door. Lees verder →

Matsumoto Castle, Matsumoto.

Juni, half vijf in de ochtend. Ik word wakker, weet niet waarvan. Niet het soort wakker waarbij ik naar de oppervlakte drijf, het licht van de zon door m’n oogleden voel en dan weer wegzak in het halfbewuste niets. Het is het echte wakker, m’n hoofd is helder. M’n dwarrelende gedachten krijgen een focus. Ik heb geen tijd te verliezen. Lees verder →

Zonsopkomst boven de Kalmthoutse Heide.

Licht schemert door het tentdoek, ik word wakker en kijk op m’n telefoon. Kwart over zes. Ik heb geen wekker gezet toen ik gisteravond tegen elf uur m’n slaapzakrits dichttrok. Ik moest slapen na de onrustige vorige nacht waarin ik onder de sterren sliep, zonder tent, en ’s morgens om half vijf opstond met een laag condens op m’n slaapzak. Lees verder →

Zonsopkomst op natuurkampeerterrein De Maasakker, op dag 9 van de tocht via de Maasroute.

“De doler” zegt de vader van Cáit in het Gaelic, als hij moet uitleggen om welke van zijn dochters het gaat. Ze zal de zomer doorbrengen bij familie, thuis heeft niemand aandacht voor haar, thuis gaat het niet goed. Afgelopen week zag ik The Quiet Girl, de film waar dit over gaat. Lees verder →

Het Regggedal tijdens een driedaags rondje, afgelopen Hemelvaartsweekend.

Een kort bericht, beste lezers. Over een uur vertrek ik naar Bolsward, waar ik morgenvroeg om twee minuten voor half zeven start in de Fietselfstedentocht 2023. Het gaat m’n zesde worden, ik voel me al een beetje veteraan. Lees verder →

Fisketorget, Stavanger, de avond ervoor.

De meeuwen schreeuwen, de wind vlaagt, ik trek de rits van m’n jas nog eens omhoog. In de haven naast de Fisketorget (vismarkt) heeft het donkerblauwe zeewater witte kopjes. Lees verder →

Strömstad.

In bageri en konditori Backlunds drommen dames bij de vitrine vol taartjes en broodjes. In een erker staat een grote pot koffie waar je zelf je koffie kunt tappen, met alle toebehoren ernaast. Buiten stroomt het zonlicht over de haven van Strömstad. Lees verder →

Medusastronk, aan het fietspad langs de Nieuwe Prinsenweg ten oosten van Putten.

Een kort bericht, beste lezers, om je te vertellen dat dag 8 van de Maasroute nu te lezen is. Ik zet er vaart achter. Met nog een week te gaan tot m’n vertrek naar Stavanger probeer ik het verhaal over de Maasroute af te ronden, na terugkeer uit Noorwegen zal ik – als alles goed gaat – veel te schrijven hebben. Lees verder →

Granary Square, vlak bij King’s Cross/St. Pancras, waar we elk jaar eten bij Dishoom.

De trein rijdt Utrecht binnen en passeert een trage sprinter. Na een korte stop op Utrecht CS rijdt de trein dadelijk achteruit, in dezelfde richting als vanwaar hij kwam, nu niet naar Amersfoort maar naar Rotterdam. Er zijn altijd reizigers die verschrikt om zich heen kijken (gaat dit wel goed?), net als ik de eerste keer. Lees verder →