Twee weken geleden, op zondag 23 juni 2024, stonden Elsbeth en ik op het strand bij Noordwijk. Samen met, langs de hele Nederlandse kustlijn, 30.000 anderen. We vormden The Climate Chain. Ik stond er niet uit protest, noch uit boosheid … Lees verder →

M’n fiets staat klaar achter het huis. Dirk komt zo terug van z’n laatste examen, Frans. Dat is voor mij het moment, dan ga ik.

Te oordelen naar de titel zou dit bericht kunnen gaan over de resultaten van een langlopend onderzoek naar de leegloop van kerken. Is het de centrale rol van gezondheidsondergravend druivensap? Dan toch de emissie van fijne roetdeeltjes door de verbranding … Lees verder →

Vandaag, 30 maart 2024, is het precies 25 jaar geleden dat Elsbeth en ik op een grijze nawinterse middag uit Amsterdam wegfietsten. Bestemming: Kathmandu.

Het kantelt en verandert. Het licht, de natuur, het seizoen. Het is onafwendbaar – al is het nog een schip dat nadert aan de horizon en dat de haven pas over een paar weken zal bereiken. De komst van het … Lees verder →

Het is half januari en ik ben opgelucht. December ligt achter me, de leegheid van januari is… ehm… leeg maar geeft ook het schone-leigevoel. Geboortegrond voor plannen, momenten van afsluiten. En dan is er nog die olifant.

Het is een tijd geleden dat ik van me liet horen. Misschien dacht je dat ik in La Gleize de vrouw des friteries snikkend in de armen was gevallen, ten prooi aan de verschrikkingen van de Groene weg. Dat ik … Lees verder →

Wat doe je met iets dat je periodiek krijgt, maar dat je niet leuk meer vindt? Dat zeg je op. Ik overweeg om dat ook met het najaar te doen, met dit najaar. Ik doe er te weinig mee. Door … Lees verder →

De nacht sluipt weg, de lucht verbleekt, de schimmen vluchten zwijgend. Ik word wakker in het donker, doe wat kleren aan, ga naar beneden en loop via de achterdeur naar buiten. Ik sta aan de straat, in een wijk die … Lees verder →

In het schijnsel van m’n koplamp lichten schuimrandjes wit op. Het geruis dat ze maken, voorbij de grote stenen die de boulevard scheiden van het strand, is het enige geluid in de stille nacht.